Het oude Bethesda roept herinneringen op aan mijn jeugd in Hoogeveen

Ik heb een schilderij gemaakt naar een oude zwart-witfoto van het prachtige oude ziekenhuis uit mijn jeugd: Bethesda. Doordat een zoon van mij in het ziekenhuis van Hoogeveen is gaan werken, werd mijn interesse in het oude Bethesda-ziekenhuis gewekt.

Mijn vader was melkboer in het stukje Hoofdstraat waar dokter Groenewegen woonde, de Bentinckslaan en de Van Echtenstraat. In 1958 zijn wij verhuisd naar Hoogkerk (Groningen).

Terwijl ik zo aan het schilderen was, begon ik weer wat te mijmeren over mijn jeugd in Hoogeveen. Ik ben geboren in de Alteveerstraat, vlak naast de boterfabriek. Toen ik nog een klein kind was, verhuisden mijn ouders naar Tuindorp, naar de nieuwe huizen aan de Randweg, volgens mij nu de Holtienstraat. Toen was het nog de rand van Hoogeveen, met achter het huis de weilanden en de drie bossen waar we dagelijks speelden. Nu is dat allemaal weg, helemaal volgebouwd.

Wat was Hoogeveen toen mooi. Ik ga in gedachten even een rondje: naar de Wolfsbosstraat. Wij noemden dat toen de Wollebos. Daar lag een prachtig kanaal met prachtige hoge bomen richting Hollandscheveld. Op het kanaal gingen we veel schaatsen. Aan de overkant zat de klompenmaker en aan de linkerkant stond de boerderij van Trompetter, midden in de woonwijk. Er is maar weinig meer over van het mooie kanaal.

Dan kwam je bij de kruising van het Omkanaal met Het Haagje. Rechtsaf ging je de brug over, richting het Omkanaal, dat inmiddels is gedempt. Op de kruising lag de scheepswerf. Elk jaar was er een wedstrijd sprietlopen over het water. Helaas is ook dit gedeelte gedempt.

Wanneer je linksaf ging, kwam je langs Het Haagje. Daar liep ik langs het huisje van mijn opa. Helaas is ook Het Haagje gedempt. Honderd meter verder stond de grote conservenfabriek van Lucas Aardenburg. Veel Hoogeveense arbeidersgezinnen verdienden in die tijd wat bij door thuis bonen te punten voor de fabriek. Vele kisten met boontjes werden opgehaald, aan de keukentafel gepunt en daarna weer teruggebracht naar de fabriek.

Verder kom ik bij de kruising met de Hoofdstraat, met aan het begin de eiermarkt en het bekende openbare urinoir. Naar links de Alteveerstraat: helaas is ook daar het kanaal gedempt. Rechtdoor de Schutstraat met zijn sluisje en al die mooie aangemeerde schepen. Ook daar is het kanaal gedempt.

Terug naar de Alteveerstraat. Na ongeveer driehonderd meter ging je linksaf de brug over, naar de Wethouder Robaardstraat. Aan het begin stonden de grote houten loodsen van de houthandel, waarvan ik de naam kwijt ben. Daar haalden wij als kinderen de dunne stokjes onder de zaagmachine vandaan om onze vliegers mee te maken.

Een stukje verder liep een weggetje naar links, over een bruggetje, naar mijn kleuterschool en de hervormde lagere school. Ook die zijn gesloopt. De lagere school was gebouwd door mijn oom, aannemer G. Koster.

Wat was Hoogeveen met zijn kanalen, sluisjes, bruggen en smalle bruggetjes toch mooi.

Aan de Schutstraat stond dus het mooie gebouw van het ziekenhuis Bethesda uit mijn jeugd. Ik vind het bijna misdadig dat dit gebouw is gesloopt, zoals er wel meer is gesloopt, onder andere mijn mooie ambachtsschool aan de Kerkstraat, waar ik nog een jaartje op heb gezeten.

Alles is verdwenen. Wanneer ik dit zo opschrijf, bekruipen mij toch wat nostalgische gevoelens naar het oude Hoogeveen.

De jongeren zullen zeggen dat het niet meer van deze tijd was, maar het kon ook anders. Kijk hoe het in Meppel is gedaan.

Maar toch blijft Hoogeveen voor mij nog steeds een mooie plaats. Elk jaar komen wij graag winkelen in de Hoofdstraat en bezoeken wij de Pulledagen.

Jan Zantingh

Bijschrift bij de foto: Het oude ziekenhuis Bethesda aan de Schutstraat in Hoogeveen, geschilderd door Jan Zantingh naar een oude zwart-witfoto.